Onpunto Anasayfa

Beşiktaş'ın yeni kaptanları Delgado ve Nobre oldu. Siz ne diyorsunuz?
Sağlık Bakanı "Keneden kaynaklı ölümler haber olarak yayınlanmamalı" dedi, Mehmet Y. Yılmaz karşı çıktı. Siz ne diyorsunuz?
e.yaşam sayfaları Onpuntocuları bekliyor. Onpunto, herkesi İnternet ve teknolojik ürünler hakkında inceleme yazısı yazmaya davet ediyor!

a

Karşıyaka-Diyarbakır Meydan Savaşı

İçimi basan "Yalnızlık"

Doğacaksın önce, düşe kalka büyüyeceksin, tanımaya çalışacaksın dünyayı, konuşacaksın annenle, babanla, öğreneceksin harfleri, okuyacaksın kitapları, ilim bileceksin ve büyüyeceksin işte.. Herkes seni konuşacak aralarında, takdir göreceksin, hevesleneceksin daha çok başarmaya... Büyüyeceksin her şekilde, her yönden, her halinle büyüyeceksin arkadaş. Bir sürü insan tanıyacaksın, kimi yılan olacak çıkaracaksın içinden, kimini çok seveceksin yürüyeceksin yolundan. Kimi eşin olacak, kimi çocuğun, kimi ailen... Büyüyeceksin ve "Sen" olacaksın . Adın duyulduğunda sıcak dalgalar dolaşacak kanlarda, tatlı tebessümler oluşacak dudaklarda. "Sen" denince küskünler barışacak, mutluluk "var" olacak... Sen öyle büyüyeceksin ki Dünya seni konuşacak. Öyle büyüyeceksin ki gani gani dualar seni bulacak...

Ama yetmeyecek Hasan Doğan. Sen sonsuza yürüyüşünden vazgeçmeyecek, geriye dönmeyeceksin. Sen bitirmişsin "insan" olmayı.. Sen yaşamısşın, sen tanıtmışsın doğruyu güzeli.. Tadın damaklarında kalacak insanlığın, "Erken ölür iyiler" kuralını bozmayacaksın. Sen, toprak olacaksın, tohum olacaksın, can suyu olacaksın mis kokulu çiçeklerin.

Sen rahmet olacaksın belki de, belki de sen seçilmiş olacaksın bizim için ölüme....

Bu haberlere inananlar oldu!

Evet bu haberlere inananlar oldu.

Hala da inananlar var…

Attıkları manşetlerden sonra

7 Temmuz 2008 tarihinin

kana bulanması,

ülkede kaos yaratılması için

dua edenler oldu.

Ne idüğü belli olmayan kaynaklardan

temin ettikleri bu kışkırtıcı,

aynı zamanda korkunç cümleleri

sayfalarına ‘haber’ diye geçtiler.

Bu ‘art niyetli’, bu ‘kurmaca’,

bu ‘paket servis’ haberleri

keşke gerçek olsaydı da

“Biz demiştik” yaygarası koparabilseydik

diyenlerden işte birkaç örnek;

22 bin 437 kişi sizi okudu

Yeni Medya Onpunto'da açılan bloglardaki yazılar, editörlü kapak uygulaması sayesinde, yazı başına en fazla okura ulaşıyor.

Dün Onpunto'yu ziyaret eden 22 bin 437 kişi, toplam 227 bin yazı okudu.

Sezonu kapatan Carlos ve FB

Real Madrid kulübünün 106. kuruluş yılı nedeniyle, İspanya’da taraftarlar arasında yapılan ankette, bu takımın 11 yıl formasını giyen Roberto Carlos bu Dünya’nın en ünlü kulübünün ‘’gelmiş geçmiş en iyi 4. futbolcusu’’ seçilmiş. 1.liği bizim gençliğimizin Pele kadar ünlü futbolcusu, Real Madrid’in onursal Başkanı Di Stafono, 2.liği Fransız Zidane, 3.lüğü ise Raul Gonzales almış.

Bir futbolcu için bunlar hiçbir parasal değerle ölçülemeyecek ödüllerdir. Di Stafano 1953-1964 yılları arasında oynamış ama 44 yıl sonra bile unutulamamış.

Ve bu ankette bu önemli başarıya layık bulunan Roberto Carlos, şimdi Fenerbahçe’nin futbolcusu. O zaman Carlos, Türkiye’ye gelmiş geçmiş en flaş ve en ünlü yabancı futbolcudur.

Roberto Carlos’un transferi Fenerbahçe’yi bir anda Dünya’nın merak ettiği bir kulüp haline getirmiş, geniş bir vizyon sağlamıştır. Avrupa Şampiyonlar Ligi’nde Fenerbahçe aldığı başarılı futbol veya sonuçlarla bu atakla birlikte Avrupa’da ileriki yılların ufkunu açmıştır. Transfer sezonu başlamadan Eto’dan, Ronaldinho’dan bahsedilmesinin sebebi R.Carlos’un imkansız sanılan transferinin sağlanması ve Carlos’un takımı olmasıdır.

Buraya kadar hepsi güzel. Her şey düzgün ama tüm profesyonelliğine rağmen neticede Carlos da bir futbolcu ve sakatlanma ihtimali mevcuttu. Sevilla maçında golü önlemek için yaptığı atakta sakatlandığından beri Carlos iyileşemedi. Ciddi bir sakatlık geçiriyor. Bu futbolcu 34 yaşındaydı geldiğinde. Önümüzdeki yıl 35

Semih mi, Kezman mı, yoksa ikisi de mi bu takımın futbolcusu olamaz diye Fenerbahçe’nin forveti aylardan beri tartışıladursun, bu forvetin attığı gol sayısı 65. Ligin en çok gol atan takımı ve bugün gol kırallığı listenin başındaki isimler malum Semih ve Alex.

2007/2008 30. Hafta Gol Krallığı
Oyuncu	Takım
1. SEMİH ŞENTÜRK	Fenerbahçe	15 Gol
2. ALEXANDRO DE SOUZA	Fenerbahçe	14 Gol

Asıl sorun Fenerbahçe’nin defansında gibi gözüküyor. Fenerbahçe’nin yediği gol sayısı bu lige göre normal değil. Tam 31 gol.

Fenerbahçe sağ tarafta Önder ve Gökhan ile ne kadar güçlü ise sol tafra o kadar zayıf. Fenerbahçe Roberto Carlos vizyonu yaratırken, bunun bedelini o kanattan bol gol pozisyonu görerek ödüyor. Carlos oynarken bölgeyi bir antrenör gibi yönetebiliyordu. Fenerbahçe onun yerine oynayabilecek iyi bir yedek almayarak yapabileceği en büyük hatayı yaptı. Bu bölgede oynatılmaya çalışılan Wederson defans yapmayı bilmeyen bie orta saha oyuncu aslında ve yetenekleri sınırlı.

2-0 biten maçta Chelsea’nın devamlı işlediği ve Essien isimli süratli oyuncunun Wedersonu katlaya katlaya kazandırdığı 2 gol de Fenerbahçe’ye pahalıya maloldu. Aynı Vederson son Ankaraspor maçında yaptığı ters ve anlamsız bir vuruşla topu rakibe verip ilk golün yenmesine sebep olmuştu.

Bunlar önemli hatalardı. Suç, elbette ne sezonu kapayan Carlos^ta, ne de elinden geldiğince bu görevi yapmaya çalışan Vederson’dadır. Fenerbahçe transferde bu konuyu atlamış, böylesine uzun süreli sakatlanıp sezonu erken kapatabileceğini hiç düşünememiştir.

Şimdi Denizlispor maçında Vederson da cezalı bakalım kim oynayacak?. Kim oynarsa oynasın, gerçek bir defans oyuncusunun, mesela Önder gibi, solak olmamasına rağmen, bu görevi Vederson’dan daha iyi yapacağına eminim.

Anneler Günü reklamına sansür

Dinimizi, bize doğru dürüst öğreten yok vesselam! Neler sevap, neler günah, bilemiyoruz. Bu işlere bakan ilgili kuruluşlar kararsız kasımdan de beter. Yanlışlara, yobaz takıntılarına, uydurma hadislere, yanlış yönlendirmelere kulaklar tıkalı. Onların ıcığını cıcığını çıkaran bir Yaşar Nuri Öztürk vardı bizleri aydınlatan. O da vardı gitti parti başkanı oldu.

Uydur uydur, ebegümeci. Nasılsa kontrol yok, açıklama yok. Düzeltme yok. Bu işin de mafyası, tayfası, tafrası, köşe başı kapkaççıları türedi. Hani n’oldu Cüppeli hoca? Hani elin memleketinde, elinde ski’si fink atıyordu Rodos açıklarında? Cüppesi duruyor hala. Hani o abdest suyunun faziletlerinden dem vuranlar? Hani o cenazelerde resimleri ters çevirttirenler? Kadına tabuta el sürdürmeyenler? Hani o kurşun döktürenler, şekillerine bakarak civciv mi çıkacak kuş mu çıkacak diye bakla falı açanlar. ‘ At bi 50’likte sonunu sülüyeyim civanım. A be sen ne imanlı güzel adamsın!’ diyenlere kadar indirgendi bu söylemler.

Önüne gelen fetvacı kesildi. Eskilerin bir yağmurcuları eksik. Hani tarlasına göre kalınlı, nceli, sicim gibi, sağanak ve afat yağış yağdıran adamları vardı ya seyyar dolaşan. İşte onun gibi. Nerdeyse adam fetvacı yazıhanesi açacak, ortalığı idare edecek.’İyi fetvalarım var!’ ‘Fetvacı geldi fetvacı!’ Benim fetvalarım gibisi yok. Herkese, her keseye göre fetvalarım var. Muhayyer fetvalarım var. Fetvalar, çanak çömlekle değiştirilir.’’

‘En’amlar, kur’anlar, arabulucu dualar…Tesbihler, gümüş yüzükler, seccadeler, ezan makineleri, kıble bulan makineler, gül suları, hacı yağları, zemzem suları, namaz duaları,esansalarım var, esaaannnsss

Cumbadan, aşı boyalı, bülbül kafesli pencereden İfakat hanım, kınalı saçlarını örtmeğe çalışarak bağırıyor: ‘’ Raziye Hanım Huuu! Fetvacı mıydı demin geçen. Hay iki gözün kör olmasın emi. Kız niye haber vermezsin.! Seni gidi sidikli Raziye seni. Boynun devrilsin, altında kal inşallah! Daha da başka bir şey demem!’

Anneler gününde işlenen rezaletin fotoğraf kareleri de yukarıda. Adam, kalemi ile fetva tabloları çizmiş. Şu gerdan kapanacak .Bu bacaklar ne böyle. Örttüm gitti. Böyle etek mi olurmuş. Uzat gitsin boyunu. Bu göğüsler ne böyle? Zemheri Zürafası mısın? Kapat gitsin! Bu bağır niye açık? Zennube’liğe mi heveslisin?

Ve anneler gününde işlenen bu büyük ayıp, yürekleri sızlatır. Ne durumlara getirilmek isteniyoruz. Nedir bu dayatmacılık? Nedir bu fetvacılık diye diye bu günlere geldik bile.

Olay şu. Anneler günü münasebetiyle bir çok firma düzenledikleri kampanyalarını tanıtmak istemişler. Arçelik’te bir gurup anneyi bir araya gelip resimlemiş. TV. lerde, basında yayımlanmış. Bir İslami gazete de bunları kafasına göre tesettürlemiş. İçinin rengini dışavurmuş. anlayacağınız. Şimdi o anneler davacı olmaz mı? O Arçelik firması davacı olmaz mı?

Merak ettik. Bu pozları erkekler verseydi, kol ve göğüs kılları müstehcen deyip oraları da kapatırlar mıydı? Ama bazıları, 85 yaşında dinci yazar geçinenleri bu gün kodeste. Tecavüzden. ’Gazozuma ilaç koydular da bu hallere düştüm’ diyesiymiş. Yok yauv?!

Yukarıdaki kadınların hepsi anne. Hepsi kadın. Bu kafatasına sahip olanlarda kadının adı yok zaten. Kadın eksik etek. Kadı dört duvar arasında oturmalı, doğura doğura çocukları üçlemeli. Kadın el kiri. Yıkadın mı, elinin kiri akar gider. Yok yauv?!

Aklın sıra nasıl dayatmacılık bu? Sen kimsin? Nesin? Necisin? Din bezirganı mısın? Senin okkan kaça geliyor? Senin kanın, benimkinden kırmızı mı? Ne hakla otuz beşe bakla demezler mi adama?! Kıl köprüden sen rahat geçersin ha! Bu çağda, bu zihniyetle ha! O şiirdeki sarhoş ne diyor kulak ver: ‘İçimdeki doğruluk doğruluksa, ben sarhoşken de geçerim o kıl köprüyü’ demiyor mu?

Ört ki, ölem !

ONPUNTO'NUN NOTU: Yayımlanan reklamın orijinal ve sansürlü durumlarını gösteren fotoğraflar için tıklayın >>>

Açık ülkede acıyan pirinç

Açık Ülkede Acıyan Pirinç

Herkes biliyor, pirinç el yakmakta! Türban, AB’sel durumlar, 301, mahkemeli-mahkemesiz Anayasa sorunları, sınır ötesi-sınır berisi harekât, sosyal güvenlik şu bu bir yana, pilava kaşık sallamanın zorlaşması bir yana...

Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker, çözüm yolunu gösterdi: “Biraz bulgur yersek pirinç fiyatları düşer.”

Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün ile Ankara Ticaret Borsası Başkanı Faik Yavuz da Bakan Eker’le aynı fikirde... İki başkan da milleti fiyatlar düşünceye dek pirinçten uzak durmaya çağırıyor.

Ankara Sanayi Odası Başkanı Nurettin Özdebir ise biraz farklı yaklaşıyor konuya: bunca gerginliğin yaşandığı ortamda ‘boykot’ lafını hoş karşılamıyor. Ya ne etmeliymişiz? Hesabımızı kitabımızı yapıp pirinç almamamız gerektiği sonucuna varırsak bu yiyecekten vazgeçmeliymişiz. Çünkü, sağduyusu sahibi bir halkmışız. Doğru söze ne denir? Gerçekten bize de bu yakışır: ne kaa para o kaa pirinç!...

Her ne yapacaksak yaptık diyelim, pirinç düşer mi?

Bin bir türlü uğursuzluğun kol gezdiği bir memlekette böyle laflarla pirincin mirincin fiyatı düşmez.

Dünyanın sinema belleğine kazınmış filmler vardır: bunlardan biri Roma Açık Şehir. Öyle böyle bir film değil... İtalyan sinemasında doğan Yeni Gerçekçilik akımının ilk meyvası. Tohumları Mussolini'nin baskıcı yönetimine karşı Cinema dergisinin çevresinde atılan bu akımdan bir başyapıt da Acı Pirinç... Roberto Rosselini'nin 1945’te, Giuseppe De Santis'in 1949’da çektiği bu flmlerin adları hemen bütün dillerde kelimesi kelimesinedir. Bizde de... Kimse kendine göre bir ad verememiş.

Ve bizdeki bu son acı pirinçli oyun, tam da her türlü uğursuzluğa açık bir memlekette görülebilecek türden.

İnal Karagözoğlu

Yarımca, 16 Nisan 2008

_____________________

Kaynak: www.ilgilik.net

1 Mayıs

İşçi Bayramı olarak kutlanan 1 Mayıs,

bundan böyle;

"Birlik ve Dayanışma Günü" olacak.

1 Mayıs'ın resmi tatil olarak ilan edilmesini öngören

kanun teklifi TBMM Başkanlığı'na sunuldu.

1 Mayıs'ın dünya işçi hareketi için

önemli bir gün olduğuna işaret edilerek,

tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de

en belirgin dayanışma sembollerinden biri olan 1 Mayıs

Birlik ve Dayanışma Günü’nün

çalışanların sendikal hakları ve

insanca yaşam mücadeleleri açısından

büyük önem taşıdığı dile getirildi.

1 Mayıs; işçilerin barış,

özgürlük ve daha fazla demokrasi için,

emeğin birlik ve dayanışma günü,

alın terinin şöleni olarak kutlanacak.

1 Mayıs işçilerin ve

tüm emekçilerin demokratik haklarını,

taleplerini, gündeme taşıdıkları gün olacak.

Gerekçe olarak,

"Genel tatil günü olarak kabul edilmesi barış ortamı sağlar.

1 Mayıs'ın İşçi Bayramı olarak kabul edilmesi,

çalışma ortamını olumlu yönde etkiler.

Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de

kutlanması demokrasimize de katkı sağlayacaktır" görüşü benimsendi.

'Yeni ON' yeniden başlıyor

Daha önce üç defa gerçekleştirilen Yeni ON yarışması tekrar başlıyor.

Bu yarışmayı kazanmak için yapmanız gereken tek şey Onpunto’dan bol bol kredi kazanmak ve Aktif Üye çağırmak. Kredi kazanma kurallarını okuyarak hemen siz de yarışmaya ortak olabilirsiniz.

15 Nisan 2008 – 15 Mayıs 2008 tarihleri arasında, "Kurucu ON"ların belirlenme sürecine benzer bir süreçle belirlenecek Yeni "ON"lar, 20 kişiden oluşacak. Yarışma sonunda kazananlar 25’er YTL ödülün sahibi olacaklar.

Yarışma sonuçlarını ve kredi sayınızı Onpunto ana sayfa sol sütun en altta yer alan Yeni On Yarışması bölümünden online olarak takip edebileceksiniz.

Kazanan Yeni "ON"lar, kapağa çıkacak yazıların belirlenmesinde kullanılacak olan özel bir puanlama sistemi ile kapaktaki özel bölüme girecek haberlerin seçilmesinde Kurucu ON'larla birlikte söz sahibi olacaklar.

Ancak Kurucu ON'lardan farklı olarak bu bölüme giren haberlerin başlık ve spotlarına müdahale edemeyecekler.

Haydi Onpuntocular, yarışma yeniden başladı.

Kurallar için tıklayın >>>

Köy Enstitüleri'nden anılar

17 NİSANDA

KÖY ENSTİTÜLERİNDEN ANILAR

Bence Türk eğitim tarihinde, köye öğretmen yetiştirme hususunda tek mükemmel örnek Köy Enstitüleri idi.

Öğretmen adayı köy çocuklarının okuyup öğretmen olarak dönecekleri Türk köylerinin her türlü bilgi ve beceri ihtiyacına cevap vermek isteyen bir nazari ve ameli eğitim sistemi, bu müesseselerde çok zor şartlar altında en güzel şekilde uygulanmıştı.

Bugün Türkiye’nin hiçbir eğitim kurumunda, köy enstitülerindeki gibi çok yönlü, heyecan ve içerik dolu bir eğitimi görmek mümkün değildir.

Bir öğretmene lazım olabilecek bütün nazari dersler ve onların uzun soluklu uygulamaları kusursuz bir şekilde ve öğrenciye adeta yedirilerek, içirilerek ve ruhu ile verilirdi.

Ayrıca gittiği köyün kalkındırılması ve bilgi ve becerilerin halka aktarılması için de, tavukçuluk, arıcılık, büyük ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği, sebze, meyve ve ağaç yetiştiriciliği de uygulamalı olarak öğretilirdi. Okulun bahçesi ve çiftliği öğrenciler tarafından işletilir, ürün elde ettirilir ve bunların, korunması, saklanması, değerlendirilmesi de öğretilirdi.

Duvarcılık, sıvacılık, marangozluk, sıcak ve soğuk demircilik, ciltçilik, halı ve kilim dokumacılığı dersleri ya da kursları vardı. Böylece öğretmen gittiği okulun bu konulardaki sorunlarını da çözerken bir taraftan da köylülerimize bazı yeteneklerini aktarması sağlanırdı. Dini konularda çok iyi bilgi almamız istenirdi ki, köylümüzün bütün sorularına doğru ve açık yanıtlar verebilelim. Sağlık ve ilk yardım bilgileri yanında iğne yapma bile öğretilirdi.

Ayrıca Köy Enstitülerinde verilen temel eğitimlerle Türk Ulusunun sanat hayatına büyük katkılar sağlanmıştır.

Bu okullar hakkında çok şey yazabilirim ama bugün burada sadece birkaç anımı aktarmakla yetineceğim:

Her cumartesi öğle içtimasında son sınıftan bir öğrenci bir haftalığına okul başkanı olarak seçilirdi. Bu öğrenci bir hafta derse girmez, okulun bütün sorunları ile ve nöbetçi sınıfın her elemanının görev yerlerinde işlerini yapıp yapmadığı ile ilgilenir, idare ve öğrenciler arasında da iletişime yardımcı olurdu.

O hafta ben başkan seçilmiştim. Hafta başında okulumuza meclis başkanı ile birlikte bir heyet gelecekti. Müdürümüz Kemal Üstün “teftiş fırçası” türünden faaliyetleri sevmezdi. Gelen –giden, okul düzeninde ve eğitsel faaliyetlerde hiçbir olağanüstü davranışa sebep olmazdı. Tek konu, onların bir heyet tarafından karşılanması, gezdirilmesi ve gerekiyorsa en tabii şartlarla ağırlanması idi…

Heyet geldi, karşıladık. İdare binasında oturup birer kahve içtiler ve sonra da okulu gezmeye başladılar. Müdürümüz ve heyet, istasyonu Hasanoğlan’a bağlayan stabilize yolda yatakhaneler ve birleştirilmiş beş sınıflı tatbikat ilkokulunun bulunduğu tarafa doğru yürüyordu. Meclis Başkanı cebinden bir sigara kutusu çıkardı, içindeki son sigarayı dudağına yerleştirdi, boşalan kutuyu ileri sağa doğru şarampole fırlattı. Onun yanında yürüyen müdürümüz hemen ileri atıldı, sigara kutusunu yerden alıp, az ötedeki çöp kutusuna koydu ve gelip heyetteki yerini alarak yürüyüşe devam etti.

Sayın Başkan’ın, zaten biraz kırmızı olan suratının, nasıl kızardığını size tarif edemem…

* * * * *

Bir akşam mütalaadayız. Ben sınıf başkanıyım. Herkes sessizce oturmuş ödevini yapıyor, dersini çalışıyor. Saat 22.00 ye geliyor. Biraz sonra yatmaya gideceğiz.

Birden okul müdürümüz K.Üstün içeri girdi. O sessizlik içinde kapının gıcırtısı bütün haşmeti ile sessizliği bozdu. Aynı anda Müdürümüz köpürdü:

—Başkan! Bu ne hal? Bu gıcırtıyı duymuyor musun? (Bana karşı sempatisi olduğundan, bana fazla yüklenmek istemediğini anladığım bir eda ile sınıfa hitap etmeye başladı.) Bu kadar kişi nasıl olur da bu sesi duymaz?

—Efendim, kapı bugün gıcırdamaya başladı. Ancak bildiğiniz gibi bugün benim işlerim pek çoktu ve yağdanlığı almaya gidemedim. Yarın ilk işim onu yağlamak olacak. Hatta bunu, yani yağdanlığı almam gerektiğini santral memurumuza da söyledim. Sorabilirsiniz Efendim.

—Her şeyi başkanın yapmasını bekleyemezsiniz. Kim bir aksaklığı görmüş ya da duymuşsa, derhal onu bertaraf etmek zorundadır. Siz yarın köylere gidince müzik dersi de vereceksiniz. Bugün gıcırtı ile müzik sesini ayıramazsanız ve gıcırtıdan kulaklarınız rahatsız olmazsa, nasıl müzik eğitimi verebilirsiniz. Ayrıca gıcırdayan bir kapı “beni derhal yağla” diyor demektir. Evinizin ve okulunuzun kapılarının menteşelerini ve kilitlerini yağlamazsanız onların ömrü kısalır. Bu da hem sizi ve öğrencilerinizi huzursuz eder, hem de milli servetin israfı demektir. Bu işi burada ve gittiğiniz okullarda muntazaman yapmak zorundasınız…

Bu uzun ve sert uyarı hepimizi fazlası ile üzdü. Yatmaya en az yarım saat sonra gidebildik. Tabii ertesi gün kapının menteşesini ve kilidini( söküp) yağlayıp gıcırtıyı yok ettim.

Bugün okullarında bu tür teferruatla uğraşmayı kendileri için zül sayanlar idareci, evinde kullandığı demliğin plastik sapını değiştiremeyecek kadar bilgi ve beceriden yoksun kişiler laboratuar öğretmeni olarak görevlendiriliyor da ben kahroluyorum…

Botokslu Başbakan

Estetik yaptırıyor, botoks yaptırıyor, saç ektiriyor, sık sık güneşleniyor, modayı takip ediyor, trendy giyiniyor. Bunun yanında formda kalmak ve cildini genç tutmak için diyet uyguluyor.

Ajda Pekkan’dan ya da bir popstardan bahsetmiyorum. Yukarda bahsettiğim kişi 3. kez iktidara gelen İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi’den başkası değil. 71 yaşında bir genç delikanlı.

İtalyan halkının onu tekrar seçmesinde bu özellikleri büyük bir etken olabilir. Kendine bakan, her daim genç kalabilen, modaya uygun giyinen, karizmatik liderler her zaman bir adım öndedir. Sırf karizmasına kapılıp oy verenler bile olmuştur, eminim.

22 Temmuz sonrası da birçok kişi, ne yaptığına, yapacağına bakmadan; amaçları, parti programı hakkında hiçbir bilgisi olmadan, kısacası hiçbir şey bilmeden, sadece çok karizmatik olduğunu düşünüp, Erdoğan’a oy vermişti. Çünkü cahiller, çünkü saflar, çünkü umursamazlar. Ne kendilerini, ne de çocuklarının geleceğini, ülkenin geleceğini umursuyorlar. “Niye oyunu ona verdin?” “Ay çok karizmatik adam”. Aynen böyle.

Berlusconi hakkında onca dava açıldı. Yolsuzluk, vergi kaçırma, zimmete para geçirme, hesaplarda sahtecilik, rüşvet… Böyle uzayıp gidiyor. Ancak belki de halk bunlara bir şekilde inanmadı, kandırıldı. Çünkü Berlusconi İmparatorluğu ülkede medyadan spora birçok alanda lider durumda. En önemlisi ise medya elbette. Ülkenin en büyük televizyon kanalı, kanalları onun. Medya desteği bir siyasetçi için en önemli faktör. Medya sizi destekliyorsa, halk da desteğini esirgemez. Medya patronu Berlusconi de bunun avantajlarından yararlandı tabi ki. Cahil halk televizyonda ne görürse ona inanır, çünkü okumaz, çünkü araştırmaz, olayların perde arkası onu ilgilendirmez.

Bizim ülkemizde de böyle olmadı mı? Medyada en çok Başbakan Erdoğan boy gösterdi, seçim döneminde. Bu da büyük bir popülarite getirdi ve halk da popüler olanı seçme yoluna gitti. Popüler olan her zaman idealdir. Her zaman gözdedir. Berlusconi sadece İtalya’da değil Türkiye’de de bir hayli popüler bir lider. Sırf bu bile İtalya’daki durumu açıklıyor.

Böyle biri nasıl popüler olmaz ki! Estetikli, botokslu(seda sayan kadar mı acaba), modayı takip ediyor, yaşından bir hayli genç giyiniyor, bronz görünme kaygısı var(çağla şikel gibi değil tabi), yani bir popstarda ne varsa Berlusconide de o var.

Başbakan Erdoğan’ın da Berlusconi kadar olmasa da(şimdi hakkını verelim) popülaritesi bir hayli yüksek, iyi giyinen, halka inmeyi bilen(bu da büyük bir meziyet, lütfen), hitabet sanatı kuvvetli(halka inmeyle alakalı bu da), medya patronu(öyle değil mi?), onun hakkında da davalar açıldı, hatta bu noktada Berlusconi’den bir adım önde, siyaset yasağı isteniyor, partisi kapatılacak. Bırak İtalya’yı tüm dünyada Popüler olacak Erdoğan!

Sonuçta Erdoğan'ın da Berlusconi gibi 3. kez Başbakan seçilme ihtimali bir hayli yüksek(tabi kapatılmazsa) ve hayli yüksek bir oy oranıyla. Bir de parti kapatılırsa Türk(pardon Avrupa, ABD) halk kahramanı olması işten bile değil...

9 üniversite daha! Neden

9 YENİ ÜNİVERSİTE! KİMİN İÇİN?

Akp’nin hanesine yazılacak anıtsal bir girişim daha. Hükümet Sözcüsü, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek, aralarında Ardahan, Bayburt, Iğdır, Yalova, Tunceli, Gümüşhane, Hakkari ve Şırnak’ın da bulunduğu 9 ilde üniversite kurulmasına ilişkin tasarının Bakanlar Kurulu’nda görüşüldüğünü söylüyor. ne güzel… Çiçek gibi haber. Güncemiz bu denli “şok”lanmışken ve hala arasız savunmasız “son dakika” lanırken günümüz, yinede bu çiçeklenmenin “301”lenmemesi temennimizdir… Güvencesiz sağlığınızi bir az daha “SSGSS” lemeden konuya gelelim…

Ülkemizde hala zihinlere dokunur bir tarafı olmayan gittikçe piyasalaşan bilimsel olgunluktan uzaklaşan belli ve yerleşik bir eğitim sisteminin olmadığı malumumuz.Soruyorum? Eğitimin, bir hak olarak değil de meta olarak görüldüğü ülkemizde “17 yeni” üniversitenin üstüne bir “9 yeni” üniversite daha kimin için ve ne amaçla kurulacak? Bir seçim yatırımı yada mevcut üniversiteleri özelleştirip kurulacak üniversiteleri de yoksullara “al sana üniversite” diyebilmek için mi? Yıllardır üniversite kapısında büyüyen yığılmaya yeni bir kılıf örmek için mi? Yoksa bunun arkasında bazı siyasi, ticari rantlar mı dönüyor dersiniz? Yoksul, göz ardı edilmiş,kaderine terkedilmiş sanayisiz,fabrikasız bu 9 kente istihdam mı amaçlanıyor?kadrolaşmamış birileri mi kalmış bu kentlerde? Bol keseden ana baba hayrına mı yoksa nedir öğleyse?Cemaat yurtlarına daha fazla müşteri mi lazım, bıçakçılar,satırcılar mı eksik üniversitelerde … Diğelim ki bunlardan hiçbiri,peki Üniversite önünde yığılan sınav mağduru gençler Üniversiteden sonra işsiz dolaşan sınav çeşitlemesine tabi tutulan işsizler Ücretli sözleşmeli sömürülen Diplomalı işsizler buharlaşıp terfi mi ettiler?

Eğitim kalitesinin dünya standartlarının gerisine düştüğü ülkemizde yeni bir üniversite ihtiyacı nereden doğduğu elbette ki meçhul, fakat yine de bir çok sorunu daha içinde barındıran üniversitelerin bu acılı hali üniversite adaylarına ne getireceği bu kadarıyla da kalmıyor..İktidarın seçim arifesi dışındaki zamanlarda unuttuğu bu az gelişmiş kentlerde saf Anadolu çocuğunun böylece kaderi de tayin edilmiş oluyor.Gericiliğinin ilk betonu burada dökülüyor,milliyetçilik, ”farklı olanı” sevmeme tohumları burada ekiliyor daha muhafazakar bir hale geliyor…yine aynı şekilde aynı yerde azıcık kafası yukarda olan kürt ,alevi ve diğer etnik kökenli Anadolu çocuğu burada fişleniyor kimliğinden dolayı baskı görüyor horlanıyor, dilinden dolayı dışlanıyor ev verilmiyor iş verilmiyor ve kısa bir süre sonra okulu terk etmek zorunda bırakılıyor. genelde bir kısmı kırsal kesimden gelmiş,bir kısmı taşra yoksulu işçi,emekçi çocuklarının yerleştirildiği iş alanı neredeyse sıfır olan bu üniversitelerde yabancı dil harcı adı altında büyük paralar ödemeye zorlanıyor..derslere giren uzman olmayan deneyimsiz ücretli,geçici okutmanlar yine işsiz üniversite mezunlardan oluşuyor.Buraya kadar yanıldığımı da düşünürsek üniversitenin gideceği il bir üniversite yi kaldırabilecek alt yapıya sahip midir .sosyal ekonomik koşulları yeterlimidir.orada okuyacak öğrenci barınma ulaşım güvenlik,kaynak edinme gibi sorunlar yaşamayacak mı,sosyal aktivitelerini yapabilecek mi,istediği yayını bulacak ve istediği gazeteyi okuyabilecek mi,Türkçe konuşan ev sahibinin kürtçe konuşan kiracısı olacak mı,hiç kimse etnik yada dini farklılığından dolayı dışlanmayacak mı,daha da vahimi bu illerde ve ilçelerde okuyacak üniversite öğrencileri yolunacak kaz muamelesi görmeyecek mi?

Dahası gittikçe sağlığı bozulan ve işsizler ordusuna dönen ülkemiz de gerçekten 9 yeni üniversite ihtiyacı en çok kimin işine yarayacak kestirebilen var mı?Kent halkına mı,üniversite adaylarına mı yada rantçı iktidar sahiplerine mi?

Teşekkürler Dikili!

2002 Seçimlerinde Herkesin gözünde kaçan bir ayrıntı bugünlerde Türkiye Gündemini belirliyor.

İzmir'in şirin ilçesi 2002 seçimlerinde AKP ile CHP arasında sıkıştırılmak isenilen siyasi anlayışın dışında çok farklı bir tercih yaptı.Murat KARAYALÇIN'ın CHP'den ayrıldıktan sonra kurduğu Sosyal Demokrat Halk Partisine (SHP) oy verdi.Dikilililer böyle farklı bir tercih yaptıkları için şu an son derece memnunlar ama asıl önemli olan onların bu memnuyetinden rahatsız olanlardır.

Dikili halkı diğer ilçelerden farklı olarak kaynaklarını halk için kullanan bir belediye başkanı seçtiler. Belediye başkanı Osman ÖZGÜVEN yaptığı çalışmalarla resmen halk kahramanı olurken birileri halk kahramanı olmak o kadar kolay değil demek için Belediye başkanına dava açtılar. Belediye Başkanının suçu gerçekten ağırdı. Osman Bey tamamen yaptıklarının arkasında durmakla beraber yaptığı Büyük suçun cezasını çekmeyide göze almış olmlıydı.

Peki Dikili de SHP'li belediye başkanı ne yapmıştı ?

En büyük Suçu Hükümetin sat-sat politikasına karşı gelmek olmuştur herhald, diğer belediyeler zam üstüne zam yaparken o tutup suyu 10 tona kadar kullananlara bedava yapmıştı. oysa belediye başkanı dediğin yandaşlarına ihale verip, işçi ücretlerini ödemeyip taşeronlaşmayı sağlayıp, belediyeyi rant ve çekim noktası yapması gerekiyordu.Başka ne yapmıştı sayın osman ÖZGÜVEN ekmeği yarı fiyatına satıyormuş! Oysa ne bileyim o parayla kodamanlara Dikili'de lüx villalar yapıp satabilirdi. Neymiş efendim Osman bey haddi olmayarak belediyenin Sağlık ocağında 1 ytl ye muayene yapıyor hatta işi o kadar abartıyorki parası olmayandan para almıyormuş. Bunlarlada yetinmeyip ulaşımı da ücretsiz yapmış. Daha da bitmedi bölgede ki termal kaynakları değerlendirmesi, EXPO 2015 için İzmir adaylığını projelerle desteklemesi ise en büyük kabahatleri arasında. yani kısaca belediyenin tüm imkanlarını sosyal belediyecilik anlamında Sosyaldemokrat bir anlayışla halka aktarmış. Yıllarca ramazanda iftar yemeği vermeyi sosyal belediyecilik sayanlarla, yattığı yerden siyasi argümanlarla belediye başkanı olan en sağdan en sola herkesin ezberlerini bozmuş.

Osman bey bunları yaptığı için devlet-i ala hakkıında ferman buyurmakta ve devlet kaynakları kötü kullanmak suçundan soruşturmalar açmakta. Yani devlet sen benim kaynaklarımı nasıl halka aktarırsın diye hesap sormakta.

Dikili halkı ve Osman ÖZGÜVEN'in başlatmış olduğu suçları diğer belediye başkanlarını da suça teşvik etmesini dört gözle bekliyoruz.

Böyle onurlu suçlar işleme cesaretini gözterdiği için, Sosyaldemokrat bir belediyenin nasıl olması gerçeğini gösterdiği için, halkın ve yoksulun temsilcisi olduğu için sonsuz teşekkür ediyoruz. yüreğimiz senile Dikili.

Hizmetçi ruhlu kadın

Eski çamlar bardak olduğundan beri, ilişkilerde “Ah nerede eski hatunlar” dönemi başlamıştır erkek için. Günümüzün kariyer sahibi olmak için, müthiş bir azim ve kararlılık gösteren kadınının, pek tercih edilir bir yanı olmadığı; hatta erkeklerin köşe bucak kaçtığı kadın tipi olduğu, herkesin de malumudur!

Bakmayın siz; kadın kendini geliştirsin, söz sahibi olsun, meslek edinsin, yükselsin, kariyer yapsın kelamlarına. Dil öyle söylüyor ama; kalp nasıl tasdik ediyor düşünmek lazım!

Başarılı ve güçlü kadın olmak zor olduğu gibi, bu zorluğun üzerinde dirençle durmak ayrı bir beceri gerektirmektedir. Üstelik işin içine, karşı cinsle alakalı bir gönül sevdası kırıntısı serpmeye niyetleniyorsanız, vay halinize. Bulması, tanıması, kabul etmesi zaten kılı kırk yaran bir niyet sapması gerektirirken; sürdürme becerisini gerçekleştirmek her babayiğidin harcı değildir.

"New York Times'ın başarılı bir kalemi olacağıma hizmetçi ruhlu bir kadın olsaydım, uzun süreli ilişkiler kurma konusunda çok daha başarılı olurdum. Maalesef erkeklerin aradıkları, beyinsiz ve güzel kadınlar!"(M. Dowd)

Kendini kanıtlamak ve kadın cinsine ait olmanın gücünü göstermek için mücadele eden kadın, havanda su mu dövüyor bu durumda?
Verilen o kadar uğraşı boşuna mı?
Öğrenilen bilgiler, zaman harcanan emekler, her şeyden fedakarlık edilip geliştirilmeye çalışılan beyin; mutlu bir ilişki için yeter değil mi?

İyi eğitim almış ve iş yaşantısında başarılı olan kadın, 'Yalnız kadın' olarak bilinir eskiden beri... Yoğun iş hayatı, kadının şahsi mutluluğunu ve evliliğini zedeler. Bu sebeple kendini iş hayatına veren kadın, yalnız kalmayı tercih etmiştir. Evlenseler bile boşanma ihtimalleri yüksektir! Boşanmazlarsa da evlilikleri daha da mutsuz olur. Bir de seks yaşantıları sıkıcıdır, diye bilinir!

Peki başarılı kadınlar, çekiciliklerini kaybetmek için mi kendilerini eğitiyorlar? Geleneksel düşünce tarzında, "Entelektüel kadınların, bir erkeği elinde tutma ve çocuğa bakabilme kapasiteleri; gerçek kadınınkinden(!) daha düşük" şeklinde yerleşmiş olmasının sebebi nedir?

1873'te Harward Tıp Fakültesi'nde zamanın seçkin profesörleri; yüksek tahsilin zorluğunun, kanı rahimden beyne doğru yönelttiği gerekçesi ile yüksek eğitim gören kadınların daha huysuz ve de kısır olduklarını açıklamıştı. Kadınların eğitim ve iş hayatında rekabete girmeleri; hakkını savunan, iddialı ve bağımsız şahsiyetler olmalarına sebep olduğu için, sadakat göstermeleri de zorlaşıyormuş.

Bir başka deyişle, bu tip kadınların romantik ilişkilere girebilmeleri veya sürdürebilmeleri daha zor. Çünkü yeteri kadar aptalı oynamıyorlar ya da bazı erkeklerin anlamsız egolarına boyun eğip, haksız davranışlara karşı uysal olamıyorlar.

Bu durumda, gittikçe işin içinden çıkılmaz bir hale doğru gidişin, yumağını açmak için mücadele etmeye başlıyoruz. Her ne kadar, “Günümüz erkekleri güçlü, bağımsız, enerjik, akıllı kadınları beğenirler ve isterler” sözü ortalıklarda dolaşsa da; durum ani bir virajla farklılık gösterebilir.

Kadının gücünü kullanma şekli, erkeğin ilişkide var olma sebebini tümden yok ediyorsa; o zaman kendisine ihtiyaç duyan ve isteklerini yerine getiren bir kadını bulmayı tercih ediyor erkek. Eee, yıllarca kariyer için didinen bir dişinin erkekeğin yörüngesine girmesi pek mümkün olmayacağına göre, eski zihniyete dönüş günleri çok yakında huzurlarımızda olacak demek ki.

Yoksa, hiç eski kafadan ayrılmamış mıydı adem tayfası?!

İnternet yasasına 2 yeni suç ekleniyor

Telekomünikasyon Kurumu Başkanı Tayfun Acarer, bir grup gazeteciyle yaptığı sohbet toplantısında, başkasının bilgisayarına izinsiz girmek olarak tanımlanan ''zombi''nin engellenmesi ve kişisel hakaret içeren sitelerin kapatılması yönünde acilen düzenleme yapılması gerektiğini söyledi.

Özellikle kişisel hakaret içeren sitelere ilişkin başta ''popüler'' kişilerden çok sayıda başvuru olduğunu ifade eden Acarer, şöyle devam etti:

''5651 Sayılı Kanun'da belirtilen katalog suçlara (intihara yönlendirme, çocukların cinsel istismarı, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, sağlık için tehlikeli madde temini, müstehcenlik, fuhuş, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama ve Atatürk'e hakaret), 'kişisel hakaret' ve ''zombi'' olmak üzere 2 yeni suç eklenmesi üzerinde çalışmalar devam ediyor.

Kişisel hakaret içeren sitelerin kapatılması ve başkasının bilgisayarına izinsiz girmek olarak tanımlanan 'zombi'nin engellenmesini amaçlayan düzenlemenin birkaç ay içinde TBMM'ye getirilmesini hedefliyoruz.

Burada amaç, mağduriyetin giderilmesi. Şu andaki düzenlemeye göre, kişinin, hakkında açılan ve hakaret içeren siteyi kapattırmak için mahkemeye gitmesi gerekiyor. Sitenin kapatılması için mahkeme kararı gerekiyor.

'Zombi' ise bir tür hackerlık. İnternet açıkken birisi bilgisayarınıza giriyor ve kontrol altına alıyor. Bu yolla bilgi hırsızlığı yapılabiliyor. Zararlı içerikler, sizin bilgisayarınızda haberiniz olmadan depolanabiliyor. İyi bir kullanıcıysanız fark edebiliyorsunuz. Bunun da yasaya girmesi lazım. Usul, esas ve müeyyidelerin belirlenmesi lazım.''

tık

KIZIM OP'a GELDİ !!!

‘Boşuna demiyorum ‘dostluk aşktan ötedir bende’ diye, zaten yaşadığım dostlukları, konuşmaları-mesajlaşmaları görseniz ‘bunlar büyük aşk yaşıyor’ dersiniz :) Düşünün kimi dostuma ‘en büyük hasretim’, kimi dostuma ‘anamın İstanbul şubesi’, kimi dostuma ‘kızım’ veya ‘torunum’, ve hatta kimi dostuma ‘malvarlığım’ diyecek kadar aşırı bağlıyım :)’

Diye yazmıştım ‘Dostluk Sözleşmesi’ başlıklı yazımda… Dostlarıma karşı olan bağlılığımı ve korumacı anaç güdülerimi deşifre ettiğim yazımda…

Belki reelde beni tanımadığınız için, o yazımda söylediklerim size abartı ve/veya hayal ürünü gelebilir… Ama artık ispatım var J Kızlarımdan biri artık burada, annesinin birtanecik bebesi, Elif’im bebem OP’a geldi J

Peki kimdir Elif Gökcü? Benim bebem kimdir? Nasıl bebem- kızım olmuştur?

Karadeniz’in bağrından yani Safranbolu-Karabük topraklarında filizlenen Elif, üniversite eğitimi için soluğu Akdeniz’in göbeğinde yani Kıbrıs’ta alır J Üniversite eğitimi artı 3 yıl çalışma süresi, yani toplamda 8 yıldır Kıbrıs’ta kök salmakta olan Elif, bu 8 yılın ilk yarısını annesiz yani bensiz, son yarısını ise benli ve bana anne diyerek geçirir J Anasının Kıbrıs şubesi olarak beni seçer anlayacağınız J

Sene 2004, aylardan Ocak… Funda, yani ben, Aralık ayında Londra’dan Kıbrısa geri dönüş yaptıktan sonra adadaki ilk işi olarak Girne Amerikan Üniversite’sinin Öğrenci İşlerinde çalışmaktadır… O sıralar henüz öğrenci olan Elif ise, hem okumakta hem de öğrenci işlerinde asistan öğrenci olarak aldığı bursunun hakkını vermektedir… Yani anlayacağınız Funda ile kızının yolları bir Öğrenci İşleri ofisinde kesişmiştir J Hatta sonrasında Funda o işten ayrılınca yerini veliahtına yani mezun olan kızına bırakacaktır J

Aynı ofiste memur- asistan ilişkisini 9 ay sürdüren ikili, Funda işten ayrıldıktan sonra da bağlarını hiç kesmezler… Beraber dosya karıştırmanın ve diğer bilumum ofis paylaşımlarının etkisinden ve yarattığı dostluktan bir türlü kopamayan ikili hala dostluklarına tam hız devam etmektedirler J Yılların birikimi paylaşımların, güvenin ve sevginin getirisi olarak artık dosttan bile daha öte olan ikili, yıllar önce şakasına başlattıkları anne-kız muhabbetini yıllardır en gerçek haliyle yaşamaktadırlar J

Bu ikilinin gerek aileleri, gerek diğer dostları, gerekse hayatlarına giren diğer bilumum özel ve de tüzel kişiler bu ikiliyi anne-kız olarak bilmekte ve öyle kabullenmektedirler J

Her ne kadar, özellikle son aylarda Elif’in annelik güdüleri annesininkini yani Funda’nınkileri aşmış olsa da, ve de Funda’nın arkasını toplamaktaysa da bu anne-kız bağı değişmeksizin devam etmektedir J

Aradan geçen 4 yıl zarfında sadece tek bir kere tartışan bu ikili, o tartışmayı da nazar boncuğu ve dostluk-bağ tazeleme-güçlendirme olarak görmektedirler… Zaten tartışmalarının etkisi çok kısa sürüp birkaç saate kalmadan pişman olup, karşılıklı ağlayarak ve de sevgi sözcükleri söyleyerek barışmışlardır… Hiçbir şeyin onları koparmayacağına yemin etmişlerdir…

Ve bendeki Elif…

O benim bebem… O annesinin canı… O Funda’nın dostu… Özellikle son 8-9 aydır benim Kıbrıs’taki en yakın dostum… Sırdaşım… İyi günde, kötü günde yanımda duranım… Beni bana rağmen sevenim, beni bana karşı koruyanım… En umutsuz anlarımda bana umut aşılayanım… Sevgisiyle, dostluğuyla, evlatlığıyla bana huzur verenim… Kısaca o benim bebem…

Ve benim bebem, kızım, Elif’im, dostum, sırdaşım artık burada! Kızım OP’a geldi!

http://onpunto.com/ShowBlog2.aspx?Web=elifg666

( Dün ufak çaplı bir trafik kazası geçirip de annesinin kalbine indiren kızım, gecesinde annesinden habersiz soluğu OP’da almış ve üye olmuş J O yaralı ve ağrı sızı içindeki hali ve başka sebeplerden dolayı yazısını yazamayan; ama bari ilk cümlelerini ekleyeyim diyen kızımın linki yukarda J Her ne kadar ‘eline-yüzüne bulaştırdın’ deyip ona takılsam da, bu kadarı bile yeter J Zaten bu daha ilk… Devamı gelecektir… Çağlayacaktır benim kızım… Öğretmenim… Bu arada, yazısındaki kısalığa ve aceleye gelmişliğe bakmayın; o bir Edebiyat öğretmeni J Benim her zaman danıştığım ve özellikle imla kuralları açısından çok şey öğrendiğim öğretmenim J )

“Yağdır mevlam su”

İstanbul’daki,

susuzluğun her daim gündemlerinde olduğunu belirten

İBB Başkanı Topbaş,

“Her şeyden önce bütün insanlar,

doğal kaynaklarımızı tüketirken daha dikkatli olmalı.

Bu elektrik enerjisinden tutun da

akaryakıttan doğalgaza kadar ve de özellikle su konusunda.

Su olmazsa olmazdır, hayat kaynağımızdır,
yaşam kaynağımızın kullanımı konusunda

İstanbullular’ın tasarrufa devam etmesi gerekiyor.” Dedi.

Evet, çok güzel dedi. Ben de katılıyorum.

Ancak yıllardır İstanbul ‘su’ ile boğuşuyor.

Resmen ‘su savaşları’ başladı.

İstanbul’da su sorununu çözmek için

Melen Çayı Projesi gerçekleştirildi. Şimdi durma noktasında.

Artık yağmur sularını depolamak için uğraşıldı.

Yanı sıra deniz suyunun arıtılması vs. vs…

Yıllardır ciddi şekilde çalışmaların yapıldığını söyleyenler,

Şimdi de 3-4 yıl daha zamana ihtiyaçları olduğunu söylüyorlar.

Bu ne anlama geliyor,

Demek ki bu ciddi denilen çalışmalar,

yeteri kadar ciddi değilmiş.

Bizde adetten midir, nedir;

bir iş tehlike boyutlarına gelmeden,

ciddiyetini kavrayamıyoruz.

Başkan Topbaş, Şu an tehlikeli çizgideyiz, ve idare ediyoruz.

Havanın sıcaklığı buharlaştırmayı artırıyor.

Onun da olumsuz yanları var.“ diyor ama,

Vatandaş da

‘hava sıcaklığının suyu buharlaştırması’ bu gün keşfedilmedi,

kesin çözüm istiyoruz diyor.

Bizler, tasarrufu elden bırakmayalım.

Bir yandan da,

‘yağdır Mevlam su’ diyelim…

Çatlayan dudaklara, sararan yapraklara
Kuruyan topraklara, yağdır mevlam su
Alev saracak kadar, yandım yanacak kadar
Suya kanacak kadar, yağdır mevlam su

Toz duman savrulurken, gül çimen kavrulurken
Can tenden ayrılırken, yağdır mevlam su
Alev saracak kadar, yandım yanacak kadar
Suya kanacak kadar, yağdır mevlam su

Suya hasret güllere, sana açık ellere
Tutuşan gönüllere, yağdır mevlam su

Alev saracak kadar, yandım yanacak kadar
Suya kanacak kadar, yağdır mevlam su

* Güftesi Erol Mantar’a, Bestesi Mahmut Oğul’a ait.

(Akşak usulde ve Hüseyni Makamı’nda)